قرارداد هوشمند چیست؟

قرارداد هوشمند توافقی است بین طرفین که شامل مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها در قالب کد است و در آن پیاده‌سازی می‌شود بلاک چینبه طوری که در یک پایگاه داده عمومی ذخیره می شود و قابل تغییر نیست. تراکنش‌های قرارداد هوشمند توسط بلاک چین پردازش می‌شوند، به این معنی که می‌توانند به صورت خودکار و بدون واسطه ارسال شوند. معاملات فقط زمانی انجام می شود که شرایط توافق نامه از پیش توافق شده برآورده شود: شخص ثالثی وجود ندارد، بنابراین هیچ مشکل اعتماد وجود ندارد.

بیایید تصور کنیم که می خواهیم یک ماشین اجاره کنیم تا یک هفته را در تعطیلات بگذرانیم. ما معمولاً قیمت کل هفته را از قبل پرداخت می کنیم و خودرو را در یک برنامه از قبل تعیین شده پس می دهیم. در عوض، با استفاده از قراردادهای هوشمند (و از طریق اینترنت اشیا) خود خودرو می تواند زمان استفاده و کیلومترهای طی شده را محاسبه کند تا در زمان واقعی سنت به سانت از ما شارژ شود، زیرا این امکان را داریم که قبل از تاریخ تعیین شده آن را برگردانیم و قرارداد را فسخ کنیم.

مزیت اصلی انجام این تراکنش از طریق قرارداد هوشمند این است که قرارداد شفاف (قابل مشاهده برای همه افراد در بلاک چین)، غیرقابل تغییر (پس از ذخیره در بلاک چین، دیگر قابل تغییر نیست) و بی طرف است (کد عینی است). از سوی دیگر، یکی از معایب این است که در صورت وجود قرارداد هوشمند آسیب پذیری ها (نه لزوماً عمدی)، امنیت تمام پول و داده‌هایی که به قرارداد منتقل شده‌اند ممکن است در خطر باشد.

قراردادهای هوشمند برای چه مواردی استفاده می شوند؟

در اجرای قراردادهای هوشمند طیف وسیعی از امکانات وجود دارد، زیرا می توان از آنها برای هر نوع معامله استفاده کرد، نیازی به مالی ندارد.

دارو: EncrypGen برنامه ای را توسعه دهید که از قراردادهای هوشمند برای انتقال ایمن داده های بیمار به محققان بدون اجازه دسترسی شخص ثالث استفاده می کند. اگر محققین بخواهند از داده های بیمار استفاده کنند، باید هزینه بپردازند و بیمار باید انتخاب کند که داده های خود را بفروشد یا نه.

بیمه: بیمه گر فرانسوی AXA آزمایش قراردادهای هوشمند برای بیمه هوایی در حال حاضر آغاز شده است. در صورت رسیدن هواپیما به موقع، مسافر هزینه بیمه را پرداخت می کند. در صورتی که هواپیما دیر برسد، قرارداد هوشمند پول را از بیمه‌گر می‌خواهد و آن را به مسافر پرداخت می‌کند، بنابراین فرآیند جمع‌آوری خودکار انجام می‌شود.

هویت دیجیتال و رای دادن: برخی از پروژه های جدید اخیراً ظهور کرده اند که به دنبال تأیید هویت رأی دهندگان و ثبت رأی آنها هستند. این اطلاعات ممکن است برای شروع اقدامات پس از پایان همه رأی‌گیری استفاده شود. از آنجایی که بلوک های بلاک چین پس از ثبت قابل تغییر نیستند، تقلب امکان پذیر نخواهد بود و این امر از بسیاری از مشکلات تقلب در انتخابات جلوگیری می کند.

زنجیره تامین: به نظر می رسد استفاده از قراردادهای هوشمند برای مدیریت موجودی و سفارش واقعیتی است که هر روز نزدیک می شود. معرفی اینترنت اشیا می تواند منجر به این شود که ماشین های خود کارخانه وقتی متوجه شوند که مواد در حال اتمام است، سفارش دهند.

چالش های قراردادهای هوشمند

یکی از بزرگترین چالش هایی که وجود دارد، نیاز به انطباق قراردادهای هوشمند با یک است چارچوب قانونی که در هر کشور متفاوت است (حتی ممکن است برای هر منطقه در یک کشور متفاوت باشد). انتقال زبان حقوقی به دنیای برنامه نویسی و اثبات اعتبار قانونی قرارداد بدون واسطه در حال حاضر بسیار دشوار به نظر می رسد. با این حال، محیط قانونی شروع به انطباق با این روش های جدید تجارت کرده است.

یکی دیگر از عناصر کلیدی در آینده قراردادهای هوشمند خواهد بود خوانایی و دسترسی از قراردادها در حال حاضر، فقط برنامه نویسان با تجربه قادر به درک کد (و در نتیجه شرایط قرارداد) هستند. در پایان، همه چیز نشان می دهد که برای خواندن و درک تأثیر قرارداد، فرم هایی سازگار با زبان طبیعی وجود خواهد داشت. همچنین ایجاد قراردادهای هوشمند به لطف بسترهای جدید ساده شده است که در آن بدون برنامه نویسی و با چند کلیک می توانیم قرارداد هوشمند خود را تولید و عملیاتی کنیم.

در نهایت، برای اینکه قراردادهای هوشمند به درستی کار کنند، باید داده های قابل اعتمادی در مورد آنچه در دنیای واقعی اتفاق می افتد در اختیار آنها قرار دهیم. توجه داشته باشید که در یک بلاک چین، تنها دنیای شناخته شده آن چیزی است که در بلاک ها ذخیره می شود (برای درک آسان تر، بلاک چین “ایزوله” است). کسانی که مسئول ارائه این داده ها به قراردادهای هوشمند هستند به اصطلاح اورالس.

اوراکل به ما اجازه می دهد تا فعالیت اینترنت را برای انتقال این داده ها به بلاک چین نظارت کنیم. عملکردهای آن به حدی گسترده است که می تواند از بررسی نتایج رویدادهای ورزشی، مکان یابی سایت ها در سراسر جهان با استفاده از موقعیت جغرافیایی یا ارائه قیمت سهام در زمان واقعی متغیر باشد. پروژه هایی مانند لینک زنجیره ای، پروتکل نواری یا API3 به لطف این اوراکل ها به دنبال بهبود قابلیت همکاری بلاک چین با دنیای واقعی هستند.

چگونه یک قرارداد هوشمند را برنامه ریزی کنم؟

رایج ترین زبان برنامه نویسی برای برنامه نویسی قرارداد هوشمند است استحکام، یک زبان سطح بالا که شباهت هایی به جاوا اسکریپت دارد و به ما امکان می دهد در ماشین مجازی اتریوم (EVM) برنامه نویسی کنیم. EVM نه تنها در بلاک چین اتریوم، بلکه در برخی دیگر بر اساس همین فناوری مانند بایننس هوشمند، پلیگون، سلو، TRON، RSK و بسیاری دیگر استفاده می شود. محیط برنامه نویسی (IDE) که معمولا برای انتشار قراردادهای هوشمند استفاده می شود، می باشد ریمیکس (می توانید یک آموزش با مراحل اول پیدا کنید اینجا).

از سوی دیگر، زنگ اخیراً برای برنامه نویسی قراردادهای هوشمند در بلاک چین مانند Solana، Terra، Polkadot، NEAR Protocol استفاده شده است. این زبان برنامه نویسی تغییرات جالبی را ایجاد می کند و بحث هایی را در جامعه برنامه نویسی ایجاد می کند که کدام زبان هنگام توسعه پروژه های بلاک چین بهینه تر است. با این حال، Solidity هنوز هم مرتبط ترین و مورد استفاده برنامه نویسان است.